داده از غلبيت دين اسلام يا بر نبوت پيغمبر خود باظهار معجزات ديگر و كافيست شهادت خداى بر اين گفتار . مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ كه محمد فرستادهء خداست وَ الَّذِينَ مَعَهُ و آنان كه با اويند از مؤمنان صادق العقيده و راسخ الايمان أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ سخت دلانند بر اهل كفار رُحَماءُ نرم دل و مشفق و مهربان بَيْنَهُمْ ميان يكدگر همچنانكه در جاى ديگر ميفرمايد كه اذلة على المؤمنين اعزة على الكافرين مرويست كه تشدد ايشان نسبت بكفار بر وجهى بود كه لباسهاى خود را از ايشان بازداشتند تا بجامها و بدنهاى ايشان نرسد و رافة و مهربانى ايشان نسبت باهل اسلام بمثابه بود كه چون يكديگر بديدندى سلام كردندى و بمصافحه و معانقهء يكديگر مشغول شدندى و شبههء نيست كه لازم جميع اهل ايمانست كه در هر عصرى كه باشند با غير ملت خود شديد و غليظ باشند و متعرض و ايذا و آزار و اذية و با اهل مذهب خود متعطف و متحابى ببر و صله و امداد و معونة و و كف اذيت و اخلاق سجيحة و شيم لينه تَراهُمْ مىبينى اى بيننده آن مؤمنان صادق الاعتقاد را رُكَّعاً ركوع كنندگان سُجَّداً سجده نمايندگان به جهت اشتغال ايشان به نماز در اكثر اوقات و مى بينى ايشانرا كه پيوسته يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ مىطلبند افزونى مرتبه و زيادتى مثوبت از حق تعالى وَ رِضْواناً و خوشنودى او را در جميع حالت مراد آنست كه خوشنودى ايشان براى قربتست و رضاى حضرت عزت بدون شايبهء ريا و عجب و سمعه سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ علامت ايشان در روىهاى ايشانست يعنى علامت در پيشانى ايشان طاهر است و هويدا مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ از نشانهء سجده كردن يعنى از پيشانى كه سجود مؤثر ايشانست و اين مستلزم كثرت سجود ايشانست و اينكه امام زين العابدين عليه السلام بذو الثفنات مشهور گشته به جهت همين است زيرا كه به جهت كثرت سجود در جبههء مبارك او ثفنات بعير پيدا شده بود و لهذا آنحضرت بسجاد نيز معروف شده ابن عباس گفته كه مراد بسيما وجه نور باشد كه قيامت از جبين ايشان لايح گردد به اين علامت بدانند كه او از اهل سجود است و عطاى بن رياح گفته كه مراد آنست كه رويهاى ايشان در قيامت سفيد و درخشان باشد و از شهر بن حوشب نقل است كه محل سجده اهل ايمان در عرصات چون ماه شب چهارده باشد و از عكرمه و سعيد بن جبير و ابى العالية نقل است كه اثر سجده خاكيست كه بر پيشانى ايشان باشد بجهة سجده كردن بتراب نه بر رخوت و ثياب و بروايت ضحاك اثر سجود زردى روى و لاغرى آنست از خشيت خدا و از حسن نقل است كه معنى آنست كه از كثرت سجود و طاعة هرگاه ايشانرا ببينى گمان برى كه بيمارند و حال آنكه بيمار نباشند و از سفيان ثورى مرويست